Wczoraj minęło 41 lat od śmierci Zbyszka Cybulskiego.
Przylgnęło do niego miano polskiego Jamesa Deana. Tragiczna śmierć sprawiła, że został w naszej pamięci jako młody, piękny, charyzmatyczny, zbuntowany. Gdyby żył, miałby 81 lat.
Miejsce wypadku upamiętnia wmurowana w posadzkę peronu tablica. Przypomina o Cybulskim, ale i stanowi memento mori dla pasażerów. Jak zginął aktor, wie chyba każdy - w styczniu 1967 roku Cybulski kręcił we Wrocławiu dramat sensacyjny Morderca zostawia ślad w reżyserii Aleksandra Ścibora-Rylskiego. Rano 8 stycznia spieszył się na pociąg do Warszawy. Wskoczył w biegu. Robił tak wielokrotnie. Ponoć nawet wtedy, gdy był na peronie na czas, czekał do ostatniego momentu i wskakiwał, kiedy pociąg już ruszał. Tym razem się nie udało. Cybulskiego pochowano w rodzinnym grobie na cmentarzu w Katowicach.
- Po pogrzebie, późnym wieczorem, wraz z Gustawem Holoubkiem, Tadeuszem Łomnickim i Aliną Janowską wróciliśmy na grób, polaliśmy po kielichu i pożegnaliśmy przyjaciela. Resztę z butelki dostał milicjant, który pilnował grobu - opowiadał Ryszard Zaorski, kolega ze studiów.
Cybulski skończył szkołę teatralną w Krakowie, potem przeniósł się do Gdańska i zaczął pracę w Teatrze Wybrzeże. W 1954 r. razem z Bogumiłem Kobielą założył teatrzyk studencki Bim-Bom. Na ekranie zadebiutował w 1955 r. w Pokoleniu Andrzeja Wajdy. A trzy lata później zagrał rolę życia - Maćka Chełmickiego w Popiele i diamencie.
Pod koniec lat 60. starał się uwolnić od wizerunku z filmów Wajdy. Lubił komedie, chętnie grywał przeciętniaków w średnim wieku. Cieszył się, że ma wcielić się w Wokulskiego w adaptacji Lalki. Chciał wyreżyserować autobiograficzny scenariusz o trzech kobietach swego życia. Dzień przed śmiercią odebrał ponoć telefon z Nowego Jorku zawiadamiający, że został wybrany do roli Kowalskiego w sztuce Tramwaj zwany pożądaniem.
Jak co roku, przy tablicy pamiątkowej na trzecim peronie wrocławskiego Dworca Głównego, zostały złożone kwiaty.
8344 |12835 |15501 |16773 |11086 |11501 |1741 |11488 |15635 |10972 |